2019-2020

Art & Film #04:
Rinus Van de Velde: THE VILLAGERS

maandag 13 januari – 20.30u
Filmhuis, Minderbroedersgang 5, 2800 Mechelen
Ticket 6 euro / 4 euro (op vertoon studentenkaart Academie Mechelen)

In aanwezigheid van Rinus Van de Velde

Ingeleid door Hans Martens,directeur van de Academie Mechelen.
Vertoning gevolgd door een Q&A met Rinus Van de Velde.

RVDV_2019_A0.indd

Afgelopen september presenteerde Rinus Van de Velde bij Tim Van Laere Gallery zijn eerste filmproject: ‘The Villagers’, een 40 minuten durende film die deel uitmaakte van een totaalinstallatie waarbij de toeschouwer zich letterlijk in het universum van de kunstenaar kon begeven.

Die meesterlijke totaalinstallatie naar het Filmhuis halen lukt helaas niet, maar de film kunnen we u wél presenteren, in combinatie met een Q&A met Van de Velde. Zet u dus schrap voor een niet te missen Art & Film grand cru.

Dat Van de Velde de stap naar film maakte, lijkt voor wie zijn oeuvre volgde logisch: zijn bekende houtskooltekeningen lijken vaak op filmische scènes (of zelfs filmstills), en die sfeer wordt nog versterkt door het gebruik van tekstflarden, die aan ondertitels doen denken.

In ‘The Villagers’ volgen we – in een aaneenschakeling van losse fragmenten – de levens van een reeks personages die in een klein dorpje leven.

Een belangrijke rol in de film is weggelegd voor de zeventien levensgrote sets waarin alles plaatsvindt, en waaraan Van de Velde twee jaar werkte: van de telefoon op het bureau tot het plakje cake in een café, elk detail is gemaakt van karton en legt zo het fictieve, gemaakte en onechte van het medium film bloot.

Alle personages worden vertolkt door o.a. Rinus Van de Velde, zijn assistenten en vrienden, geen van allen professioneel opgeleide acteurs. Ook dat benadrukt nog eens de spanning tussen fictie en realiteit, en zorgt ervoor dat we als toeschouwer weinig houvast hebben.
Hoewel alles in ‘The Villagers’ vertrouwd voelt, is het tegelijkertijd allemaal duidelijk geworteld in nep, kopie en namaak.

 

Met dank aan Tim Van Laere Gallery
Een Art & Film-vertoning i.s.m. Filmhuis Mechelen

Meer info: http://www.filmhuismechelen.be/filmfiche/art-film-rinus-van-de-velde-the-villagers/


Centre de la Gravure en MAC’s Grand-Hornu

zondag 15 december 2019

Kiki Smith ‘Entre chien et loup’ in het Centre de la Gravure – La Louvière

Kiki Smith’s eerste tentoonstelling in België. Meer dan 100 prenten, beeldhouwwerken en tekeningen van 1981 tot op heden.

De titel van de tentoonstelling van Kiki Smith verwijst naar dat bijzondere uur waarop de dag in de nacht overgaat, dat moment waarop de hond de schapen moet gaan bewaken en waarop de wolf gebruik maakt van de duisternis om uit het bos te komen!

Alle kunstwerken van Kiki Smith schommelen tussen licht en duisternis, evolueren van de rustige natuur naar de ontembaarheid van bepaalde dieren en dringen de nacht binnen; dat bijzondere moment waarop plezier en angst elkaar treffen. Soms spreekt deze kunstenares taboeloos over de bestialiteit die in de mensheid schuilt. Ze onthult onze onpeilbare angsten, wat er zich in de diepste regionen van onze ziel afspeelt en wat we verborgen zouden willen houden. Soms plaatst ze fragmenten van beelden van haar lichaam in verontrustende posities of van vrouwelijke organen naast elkaar, in een poging om de traditionele voorstellingen van het stereotiepe beeld van de vrouw te ondermijnen.

Les Abeilles de l’Invisible in MAC’s Grand-Hornu

Jean-Pierre Bertrand – Maurice Blaussyld – Ricardo Brey – Jean-Marie Bytebier – Thierry De Cordier – Mario Merz – Fabrice Samyn – Sarkis – José María Sicilia – Daniel Turner – Angel Vergara

‘De bijen van het Onzichtbare’. Geïnspireerd door een metafoor van Rainer Maria Rilke over de spirituele dimensie van poëzie en door de “Kamer der gedachten” van Thierry De Cordier, presenteert de tentoonstelling werken van een tiental hedendaagse kunstenaars rond het thema van het onzichtbare.

In de eerste plaats heeft de curator werken geselecteerd die een rechtstreekse band hebben met mythologie of het mystieke, zoals de tekeningen die Ricardo Brey onlangs gewijd heeft aan het Inferno van Dante. Een ander voorbeeld zijn de wassen relikwieën van schilder José Maria Sicilia, die pagina’s bevatten uit het manuscript van het Geestelijk Hooglied van de Spaanse mystieke dichter Johannes van het Kruis. Een ander thema dat bij diverse getoonde werken aan bod komt, is alchemie en de inherente zoektocht naar spiritualiteit door de transformatie van metalen. Zo zijn er de sculpturen van kunstenaar Daniel Turner, waarbij industriële machines tot vijlsel zijn herleid, of de sjamanistische schilderijen van Jean-Pierre Bertrand, waarvoor de schilder zijn pigmenten vermengd heeft met honing, zout of citroen. Door de presentatie van een wassen beeld van Mario Merz uit de collectie van het MAC’s, zijn de inzichten van Joseph Beuys en zijn utopie van de ‘terugkeer naar een herbetoverde natuur’ niet veraf. Hiervan getuigen ook de bijzondere ‘aquarellen-in-water’ van Sarkis. Deze Franse pionier was een van de eerste kunstenaars in zijn land die de revolutionaire aanpak van de Duitse kunstenaar ontdekte.

Kunstenaars die volledig begeesterd zijn door spiritualiteit, gaan ook aan de slag met de oorsprong van het beeld, zoals de iconen van Fabrice Samyn of de archetypes van Maurice Blaussyld.

Tot slot is het voor deze tentoonstelling niet meer dan evident om het onlosmakelijke verband te belichten tussen het zichtbare en het onzichtbare. De ‘clair-obscur’ landschappen van Jean-Marie Bytebier en de geschilderde films van Angel Vergara illustreren deze verbondenheid, die er al van oudsher is in de schilderkunst.


Art & Film #03:
Ludo Mich: LYSISTRATA + ARTHUR IS FANTASTIC

maandag 9 december – 20.30u
Filmhuis, Minderbroedersgang 5, 2800 Mechelen
Ticket 6 euro / 4 euro (op vertoon studentenkaart Academie Mechelen)

In aanwezigheid van Ludo Mich!

Lysistrata_poster

In een ‘Art & Film’-reeks moést het er ooit eens van komen: een avond rond de films van de Antwerpse holograaf, filmmaker, schilder, muzikant en performance artist Ludo Mich, tevens eigenaar van flink wat anarchistische zin voor humor, én van de meest aanstekelijke bulderlach in de kunstwereld (en laten we eerlijk zijn: die kunstwereld kan soms écht wel wat zin voor humor gebruiken).

Mich schudde in de sixties de Antwerpse kunstwereld door elkaar met zijn ontregelende (en ontregelde) performances, die misschien nog best te omschrijven zijn als de schelmenversie van Fluxus – na een avond op café, weliswaar.

Hoe groot de verwarring was (en is) die Mich bij pers, kunstkritiek en publiek veroorzaakte blijkt uit onderstaand interview uit 1967 met een duidelijk verbouwereerde journalist van de toenmalige BRT, maar leverden hem ook een schare fans in binnen- en buitenland op: van Dennis Tyfus tot Kati Heck, en van Guillaume Bijl tot Thurston Moore van Sonic Youth, allemaal zijn ze fan van zijn werk.

De sfeer van die sixties-performances wordt perfect gevat in ‘ARTHUR IS FANTASTIC’, een halflange film over Arthur Indenbaum, de zoon van een Amerikaanse diamanthandelaar.

Arthur was met zijn imposante figuur en aparte manier van doen een opgemerkt personage in het Antwerpen van eind jaren ’60. In 1970 kwam Arthur op het fantastische idee een tentoonstelling te organiseren in galerie Vacuum met Luc Deleu, Filip Francis en George Smits. Onderwerp van de expo: Arthur zelf, die zich naakt tentoonstelt voor de bezoekers.

(Weetje: de film werd gemonteerd door de jonge Robbe De Hert)

In ‘LYSISTRATA’ verfilmde hij dan weer op Mich-iaanse wijze het klassieke (feministische) blijspel van Aristophanes.

Het verhaal speelt zich af in het Athene van 411 voor Christus: er wordt weer gevochten tegen de aloude rivalen uit Sparta, die de stad belegeren. Maar al dat oorlogvoeren is niet naar de zin van de Atheense vrouwen: uit protest hebben zij zich teruggetrokken op de Acropolis, en weigeren ze elk seksueel contact met hun mannen tot die de oorlog stopzetten.

Een techniek die wonderwel blijkt te werken, want na enkele dagen van protest beloven de mannen nooit nog te zullen vechten.

Mich liet al zijn acteurs en actrices naakt spelen, niet alleen omdat er geen budget beschikbaar was voor echte, historische kostuums, maar ook om de impact van de anarchistische ideeën van Aristophanes nog eens extra in de verf te zetten. En dat de oude Grieken een mix van Engels en Nederlands blijken te spreken, draagt alleen maar bij tot de wilde, anarchistische pret.

Meer info: http://www.filmhuismechelen.be/filmfiche/art-film-ludo-mich-lysistrata-arthur-is-fantastic/ 


ART&FILM #02: PORTRAIT DE LA JEUNE FILLE EN FEU

DINSDAG 29 OKTOBER om 18u30
DINSDAG 12 NOVEMBER om 20u45
DINSDAG 19 NOVEMBER om 18u30

In het kader van het Holebifilmfestival
Een vertoning in onze Art & Film-serie i.s.m. Filmhuis Mechelen

Portrait_de_la_jeune_fille_affiche

‘Eén van de allerbeste films van het jaar’ (*****) – Knack Focus

‘Portrait de la Jeune Fille en Feu’ is een waar meesterwerkje van Céline Sciamma, overal zeer terecht onder de superlatieven bedolven. Centraal in de film staat de schilderes Marianne, die de opdracht krijgt de bloedmooie jonkvrouw Heloïse te portretteren. Probleem: Heloïse wil geen model staan, want ze weet dat haar portret gebruikt zal worden om een Milanese edelman te overtuigen haar te huwen – en die uithuwelijking ziet ze helemaal niet zitten.
Voor Marianne zit er dus niks anders op dan Heloïse uiterst nauwkeurig te observeren en stiekem snel-snel te schetsen, en op basis daarvan
het gevraagde portret te maken. Maar terwijl Marianne elk detail van Heloïse in haar gedachten opneemt, kijkt Heloïse ook naar Marianne…
‘Portrait de la Jeune Fille en Feu’ is één van die zeldzame films waaraan werkelijk élk detail klopt: het fantastische, sensuele spel van onderdrukte passie tussen Adèle Haenel en Noémie Merlant, de geweldige dialogen, de perfecte beeldregie, de trefzekere opbouw, de spaarzame maar juist gekozen muziek, werkelijk àlles blijft dagenlang in uw hoofd nazinderen – en zo niet moet u dat volgens ons eens goed laten nakijken.
Bloedmooie, verplichte filmkost!

http://www.filmhuismechelen.be/filmfiche/portrait-de-la-jeune-fille-en-feu/


Leverkusen & Wuppertal

Museum Morsbroich * Francis Alÿs
Skulpturenpark Waldfrieden * Cragg & Miro
zondag 24 november 2019

Museum Morsbroich Leverkusen > Francis Alÿs, de collectie en beeldentuin

Francis Alÿs (°1959 in Antwerpen) is een van de meest internationaal gerenommeerde kunstenaars van zijn generatie. De tentoonstelling in Leverkusen combineert werken uit zijn vroege periode, een paar jaar na zijn verhuizing naar Mexico City. Alÿs studeerde architectuur in België en Italië. Nadat hij in de late jaren tachtig naar Mexico City was gegaan voor een hulpproject na de aardbeving aldaar, werd de stad, met al zijn tegenstrijdigheden en complexiteit, een centraal thema van zijn vroege werk. De megametropool wordt in de tentoonstelling gepresenteerd als inspiratiebron en site voor zijn per formatieve wandelingen, videowerken en Sign Paintings. Lopen, als een politieke daad is een essentieel aspect van Alÿs’ werken, evenals de beknopte gebaren of “banale” acties die kunnen worden gelezen als tekenen van wereldwijde, politieke omstandigheden of geopolitieke processen.

Het Museum Morsbroich bezit ook een mooie verzameling kunst van de 20ste eeuw tot het heden met o.a. topstukken van het Duits expressionisme, de Zero-beweging, en kunst na ’60 van Gerhard Richter over Tony Oursler tot Elmgreen & Dragset. De collectie besteedt ook bijzondere aandacht aan Grafiek (in de aparte grafiek-etage). In het park rondom het kasteel, waarin het museum zich bevindt, worden sculpturen getoond van o.a. Max Bill, Jeppe Hein en Jonathan Monk.

Skulpturenpark Waldfrieden Wuppertal > Tony Cragg en Joan Miro

De Britse (in Duitsland werkende) beeldhouwer Tony Cragg verwierf in 2006 een verwilderd stuk natuur van 15 hectare op een heuvel rondom Wuppertal. Op het terrein staat de beschermde Villa Waldfrieden waar nu de Stichting Cragg gevestigd is. Tony Cragg richtte het domein in als beeldenpark voor zijn eigen werk en dat van geestesgenoten. Er staan niet minder dan 40 monumentale beelden, waarvan de helft van Cragg zelf, en de andere helft van kunstenaars als Henry Moore, Thomas Schütte, Erwin Wurm, Richard Deacon, Jaume Plensa, Markus Lüpertz, e.a. De werken gaan er een mooie relatie aan met de prachtige natuur. Sinds de opening in 2008 zijn er ook wisselende tentoonstellingen in een schitterend glazen paviljoen temidden het bos. Daarin vonden expo’s plaats van kunstenaars waarmee Cragg een bijzondere band heeft zoals Mario Merz, Eduardo Chilida of Henry Moore.

Tijdens ons bezoek kunnen we nog net de laatste dag van de tentoonstelling met sculpturen van Joan Miro meepikken.


Museum Voorlinden Wassenaar

exclusief bezoek beeldentuin
Louise Bougeois & Anselm Kiefer

donderdag 17 oktober 2019

2003-LB-5353-maman-5001-meijer-ChH_download (1)

EXCLUSIEF bezoek aan Beeldentuin Clingenbosch

Beeldentuin Clingenbosch ligt op het gelijknamige private landgoed, op steenworp afstand van Museum Voorlinden. Hier zijn meer dan zestig werken van nationale en internationale kunstenaars te bewonderen, waaronder Henry Moore, Sol LeWitt, Berlinde De Bruyckere, Carel Visser en Atelier van Lieshout, uit de private collectie van Joop van Caldenborgh, de stichter van het Museum Voorlinden.

De Academie Mechelen wordt er (van 10:30 tot 13:00) exclusiefontvangen en rondgeleid door 4 gidsen in groepjes van 15 personen. Aansluitend is er een drankje en aperitiefhapje voorzien. (Tip: bij regenachtig weer stevige schoenen aandoen)

Museum Voorlinden > Louise Bougeois, Anselm Kiefer en de collectie

Museum Voorlinden is een Nederlands particulier museum voor moderne en hedendaagse kunst op het Landgoed Voorlinden te Wassenaar nabij Den Haag. De erin ondergebrachte kunstverzameling van Joop van Caldenborgh staat bekend als de Caldic Collectie, de grootste particuliere kunstcollectie in Nederland. Het museum, naar een ontwerp van architectenbureau Kraaijvanger, opende in 2016 en ontpopte zich al snel als één van de mooiste en druk bezochtste musea van Nederland. Door toepassing van veel glas en van met natuursteen beklede wanden in de kleur van duinzand voegt het gebouw zich naar de omgeving, die omstreeks 1912 is ingericht door de landschapsarchitect Leonard Springer. De in 2016 uitgevoerde museumtuin is een ontwerp van Piet Oudolf.

Voorlinden presenteert Louise Bourgeois: To Unravel a Torment, een zes decennia overspannende overzichtstentoonstelling met veertig sleutelwerken uit de Glenstonecollectie, The Easton Foundation en museum Voorlinden. Het is bijna dertig jaar geleden dat de kunst van Louise Bourgeois op zo’n grote schaal in Nederland te zien was. Louise Bourgeois (1911-2010) was een radicaal figuur die haar eigen weg bewandelde met scherpzinnigheid, intelligentie en lef – zo nu en dan zelfs tegen de gangbare smaak en ideeën in. Tegenwoordig wordt ze gezien als een icoon van de late twintigste-eeuwse kunst, die persoonlijke verhalen en psychologische inzichten combineerde met buitengewone artistieke vernieuwingen.

Van Anselm Kiefer(°1945), een van de belangrijkste kunstenaars van onze tijd, zijn monumentale werken zijn te zien in de tuinzaal van het museum. Met zijn eigenzinnige beeldtaal en gelaagde verwijzingen naar geschiedenis, mythologie en literatuur heeft Kiefer in vier decennia een oeuvre van grootse proporties opgebouwd. Voorlinden toont enkele iconische werken uit eigen collectie, met Kiefers typerende visuele complexiteit en rijkdom aan materialen als uitgangspunt.


Art&Film#1

Marcel Duchamp: the art of the possible
maandag 14 oktober om 20u40.
Een vertoning in onze Art & Film-serie i.s.m. Filmhuis Mechelen.

DUCHAMP_AGNSW_770x314px

‘Is dàt nu ook al kunst?’
Mogelijk kwam de vraag al eens bij u op tijdens een bezoek aan een moderne kunstgalerie of museum. En het was eigenlijk ook diezelfde vraag die Marcel Duchamp (1887-1968) er in 1917 toe leidde een met ‘R. Mutt’ gesigneerd urinoir te exposeren op een kunsttentoonstelling.
Die tegelijk radicale, provocerende, grappige, ondermijnende, anarchistische, banale én geniale daad zou de loop van de kunst (en de kijk op kunst) definitief veranderen, alleen al omdat iedereen zich erdoor ging afvragen wàt nu eigenlijk kunst was, en wie dat dan wel bepaalde
En of u hem nu een oplichter dan wel een briljante geest vindt: de invloed van Duchamp op de moderne kunst is tot op vandaag, een volle eeuw later, onmiskenbaar allesbepalend.

Met ‘Marcel Duchamp: The Art of the Possible’ maakte regisseur Matthew Taylor géén banale biopic, maar wel een docu die de oorsprong van Duchamps revolutionaire ideeën traceert, en tegelijk hun diepgravende invloed op de geschiedenis van de hele westerse cultuur in kaart brengt – van het conceptualisme tot de internet memes die u vandaag mogelijk nog op uw Instagram gedeeld hebt.

Een blijvende invloed die nog eens in de verf gezet wordt door getuigenissen van wel zeer uiteenlopende artiesten, van Marina Abramovic tot Michel Gondry, en van Warhol-protégé Gerard Malanga tot Jeff Koons. En er zit tussen haakjes ook een belangrijk Belgisch tintje aan deze docu, in de persoon van kunsthistoricus, criticus en Duchamp-specialist Thierry de Duve.
Iedereen die wil leren waar en hoe de moderne kunst begon: Filmhuis, 14 oktober. Afspraak aan de urinoirs.

http://www.filmhuismechelen.be/filmfiche/art-film-marcel-duchamp-the-art-of-the-possible/

MARCEL DUCHAMP: THE ART OF THE POSSIBLE
Regie: Matthew Taylor
USA 2019, 86 min.

Een vertoning in onze Art & Film-serie – een samenwerking tussen Academie & Filmhuis Mechelen


demo/expo

De jongeren van de Academie Mechelen pakken uit met een selectie van hun kunstwerken die ze vorig jaar maakten in de Middelbare graad (11-17j). Laat je inspireren door dit jonge geweld en misschien ontdek je dat de Academie ook iets is voor jou? Inschrijven kan tot 30 september. Maak kennis met de docenten en kom een glaasje drinken tijdens de finissage op zondag 22 september.

Cultuurcentrum
Minderbroedersgang 5
2800 Mechelen

7-22 september 2019
Van13 tot 17u
(Gesloten op maandag)

FINISSAGE op zondag 22 september vanaf 13u tot 17u


Het Laatste Oordeel door de ogen van kleine kunstenaars

In het kader van Open Monumentendag kan je op zondag 8 september gaan kijken naar interpretaties van ‘Het Laatste Oordeel’ in het Schepenhuis door onze jongste leerlingen van de Academie.


De 6 tot 8 jarigen gingen, onder leiding van Goele Poelmans en Petra Everaert, aan de slag als creatieve restaurateurs en vulden de lacunes op de muurschildering in met hun fantasie. Het resultaat is een eigen en vaak grappige visie op de gerestaureerde muurschildering? Thema’s als goed en slecht, recht en onrecht, hemel en hel, duivels, monsters en engelen werden vermengd met cartooneske figuurtjes en andere feeërieke verbeelding.

De Grote Raad van Mechelen zetelde van 1504 tot 1616 in het Schepenhuis. Om dit in de verf te zetten, bracht de Mechelse schilder Frans Sanders in 1526 een muurschildering van het Laatste Oordeel aan in de grote zaal op de verdieping. Op de bolle spiegel onderaan zie je een reflectie van de schildering van de Calvarie op de schouw aan de overzijde; een werk dat vermoedelijk ook in de 16de eeuw tot stand kwam.
In 2018-2019 restaureerde Ornament cvba beide kunstwerken, die je nu weer in hun volle kleurenpracht kan komen bewonderen.

Let op! De tentoonstelling is enkel op Open Monumentendag te bezichtigen – niet te missen dus en het is gratis.

Praktisch
Wanneer: zondag 8 september 2019 van 10 tot 17u
Waar: Schepenhuis, Vleeshouwersstraat 6, Mechelen

Een co-organisatie van Uit in Mechelen, Monumentenzorg en Academie Mechelen