Art & Film #1
MONDRIA(A)N – EN ROUTE TO NEW YORK
Regie: Pim Zwier (NL 2025, 73 min.)
ART & FILM – MAANDAG 9 FEBRUARI om 19u00
Filmhuis @ Moonbeat Mechelen
Tussen 1937 en 1941, tegen de achtergrond van de oorlogs- en nazidreiging, correspondeerde Piet Mondriaan met zijn Amerikaanse kunstbroeder Harry Holtzman.
Toen regisseur Pim Zwier op deze correspondentie stuitte, besloot hij die te gebruiken om het verhaal van Mondriaans (noodgedwongen) emigratie naar New York te vertellen in diens eigen woorden, en tegelijk een tijdsbeeld te schetsen van de turbulente periode waarin het werk van de kunstenaar een cruciale verandering onderging.
Visueel speelt de film met een combinatie van archiefbeelden in de typische Mondriaan-vlakken, terwijl op de achtergrond zijn gedachten en overpeinzingen in Mondriaans beste Engels-met-Hollands-accent worden voorgelezen.
https://www.filmhuismechelen.be/review/mondriaan
Andrea Boogaerts (1953)
Student Keramiek en Projectatelier in ABK Mechelen
Bij de opkuis van de zolder vond Andrea een doos vol kleedjes van de kinderen.
Bewaard om ooit – misschien door de kleinkinderen – nog eens te gebruiken. Zoveel herinneringen!
In gietklei verwijzen ze naar alle momenten die samen beleefd werden, een stukje persoonlijke geschiedenis.
Marie-Paule Luypaert (1955)
Student Keramiek en Projectatelier in ABK Mechelen
NO ALLA PIZZA HAWAI
Het zijn woelige tijden, maar waar Italianen werkelijk van wakker liggen is hun nationale trots: “De pizza”
Enkele onverlaten durven er zomaar ananas op te leggen. Marie-Paule steunt de Italianen door de organisatie van deze betoging tegen de pizza Hawaï. Deze expo kwam tot stand door een samenwerking met Abbeyfield en Projectatelier Academie Mechelen.
Dien De Bruyn (1952) is cursist Beeldhouwen, Textielkunst, Multidisciplinair Atelier en Projectatelier in de Academie Mechelen.
Zij werkt met steen, hout, textiel en objecten uit dagelijks leven.
In Gambia werkt ze jaarlijks aan een kunstproject met de plaatselijke kinderen.
De Afrikaanse invloeden en gebruiksvoorwerpen kan je terug vinden in haar werken zoals de plastieken waskommen.
Voor 2026 bereidt ze ‘Gezocht… een tuin van Eden’ voor, een solo tentoonstelling in de Abdij Bornem. Eerder had ze solo tentoonstelling in het IKA Mechelen (2023) en was ze de laureate ‘Talentprijs Ernest Albert beeldhouwen’ in 2019.
Deze expo kwam tot stand door een samenwerking met Abbeyfield en Projectatelier Academie Mechelen.
Vitrine, het presentatieplatform van het Projectatelier en Munthof (Abbeyfield) is aan zijn tweede tentoonstelling toe. Tot en met 10 november 2025 is er werk te zien van Philippe Fosse (1955), cursist Multidisciplinair en Projectatelier van de Academie Mechelen.
De beroemde quote van Lautréamont – “zo schoon als de toevallige ontmoeting van een naaimachine en een paraplu op een operatietafel” – illustreert zijn surrealistische fascinatie voor het combineren van ogenschijnlijk ongelijksoortige elementen om poëtische verrassingen te creëren. Dit is perfect toepasbaar op het werk van Philippe Fosse. Het zijn imaginaire objecten met origineel en verrassende compilaties.
De vormen zijn een deel van het mysterie en de aantrekkingskracht.
Vitrine, Muntstraat 11, Mechelen
Nico Lenaerts (1952) volgde Projectatelier, beeldhouwen, aan de Academie Mechelen.
De voorbije jaren maakte hij vooral assemblages met recuperatiemateriaal en ‘objets trouvés. In de Vitrine toont hij drie werken.
“Hero” (2022-2023), torso van een held. Is het een Oekraïner of een Rus? Hij heeft zijn armen verloren. Eén wonde van de amputatie is mooi dichtgegroeid, voor de andere arm kreeg hij een prothese. Hiermee kan hij zich nog enigszins voortbewegen middels een bestuurbare plank op wieltjes want ook zijn benen is hij kwijt. Onze held is lelijk toegetakeld maar dat wordt goedgemaakt door de nationale erkenning met een mooi ereteken.
“Futuroscoop” (2021-2022) is een kijker die je toelaat in de/jouw toekomst te kijken. Is er licht of duisternis en hoeveel? Durf te kijken!
“Masca Pestis” (2021-2022) is geïnspireerd op de pestmaskers die de pestdokters in de 17de eeuw gebruikten tijdens de grote pestepidemies. Het vogelmasker met lange snavel werd gevuld met kruiden om de stank van de ziekte te verdrijven en om de besmette lucht te filteren. In de covid-periode werd het (enigszins metaforisch) terug actueel.
Deze tentoonstelling kwam tot stand door een samenwerking van Abbeyfield, een co-housingproject, en het Projectatelier van de Academie Mechelen. Maandelijks zullen er andere kunstwerken te zien zijn in de ‘Vitrine’.